दिवस क्र. ८ दैनंदिनी श्री ज्ञानेश्वर मुळे

३० मार्च २०२०

सामाजिक कार्य

गावी नियमित फोन करणे सुरु आहे. भाऊ, वाहिनी आणि आई आणि आता सुटीवर आलेली शालेय वयातील पुतणीची मुलगी आर्या. आर्या पुण्याला शिकते. कोरोना व्हायरस च्या संदर्भात गावातील अंगणवाडी व आशा कर्मचारी घरोघरी जाऊन बाहेरून कोण आले आहे? त्यांची तब्बेत कशी आहे या गोष्टींची पडताळणी करत आहेत. आर्याची पण चौकशी झाली आणि तिच्या हातावर १४ दिवसांचा विलगीकरणाचा ठप्पा हातावर मारला गेला. 

नामू दादा म्हणाला, ‘कोबीची भाजी काढायला आली आहे पण जमावबंदीमुळे काढणे शक्य नाही. नुकसान अटळ आहे.’ यावर्षी शेतकऱ्यांना पूर व अवकाळी यांचा तडाखा बसलाच होता. आता कोविदचा झटका बसतोय. 

स्थलांतरित मजूर उत्तर प्रदेशात परतत आहेत. त्यातल्या एका जमावावर रसायन युक्त निर्जंतुकचा फवारा करण्यात आला. केंद्र सरकारने स्थलांतरित मजुरांना आपले स्थान न सोडण्याचा आणि त्यांची व्यवस्था करण्याच्या सूचना राज्यसरकारांना दिल्या आहेत. या दरम्यान, हजारो कामगारांना त्यांच्या राज्यात पाठवण्यासाठी उत्तर प्रदेश, हरियाणा,राजस्थान व बिहार या राज्यांनी बसेस ची व्यवस्था केलेली आहे.  दरम्यान अनेक गावांबाहेर स्थानिकांनी रस्ता बंदी केली आहे. बाहेरचे कुणी येता कामा नये मग ते गावकरी का असेनात असा पवित्रा आहे. 

 मी जी दोन गावे दत्तक घेतलीत. त्यापैकी एक आहे शिरोळ तालुक्यातील बस्तवाड. स्थानिक कार्यकर्त्या प्रतिभा शिंगारे यांनी एक वेगळाच उपक्रम घेतला.गावकऱ्यांची भाजी थेट कोल्हापुरातील ग्राहकांपर्यंत पोहोचवली. आमच्या फौंडेशनने या कठीण काळात चांगले काम सुरु केले आहे. 

 अशीच चांगल्या कामाची बेटं सगळीकडेच तयार होताहेत. विनायक माळी व त्याची पत्नी सार्शा ऊसतोड कामगारांना मदत करत आहेत. पुण्यात मित्र राज देशमुख यांचा जागृती ग्रुप निराधार मजुरांच्या कुटुंबांना धान्याचा पुरवठा करतोय. ही बेटं मला या काळात आशावादी ठेवताहेत. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *