दिवस क्र. १ दैनंदिनी (संचारबंदी) श्री ज्ञानेश्वर मुळे

२३ मार्च २०२०

दिल्ली मध्ये संचार बंदी मुले ओस पडलेला रास्ता.


पंतप्रधानांच्या विनंतीनुरूप भारतात पहिल्यांदाच ‘जनता संचारबंदी’ चा दिवस. एका अर्थाने कोरोना व आपल्या युद्धा चा पहिला औपचारिक दिवस. आजुबाजूला सर्वत्र शांतता. सकाळपासून रात्री नऊ पर्यंत सर्वांनी घराच्या आत नजर कैदेत. एरवी काही बंद व काही चक्का जाम ची चित्रे अनुभवली आहेत पण अशा प्रकारची स्वेच्छा नजरबंदी पहिल्यांदाच अनुभवतोय. 

सकाळी थोडा उशिराच उठलो. वेळेवर उठण्याचे बंधन संपले अशी आपोआप स्वयंसूचना झालेली होती.  मग बागेत म्हणजे आमच्या कुंपणा आतल्या बागेत नेहमीप्रमाणे इअरप्लग लावून यू ट्यूब वरील ‘प्राचीन रोम मधील महत्वाच्या स्त्रिया’ या विषयावरचे व्याख्यान ऐकले.  रोमन नावं लक्षात राहत नाहीत ही वस्तुस्तिथी आहे. ऐकत होतो तरी मन कोरोना विषाणू व त्याच्या परिणामाचा विचार करत होते. 

दिवसभर एका अर्थाने जगापासून दूर झालो होतो. पण एका अर्थाने मिंटामिनटाला फोन उघडून नवीन घटना नवीन सरकारी सूचना याची माहिती वाचत होतो. भारताच्या अनेक भागात अंशतः किंव्हा पूर्ण संचारबंदी लागू केलीय.  दिल्लीतही सोमवारी सकाळ ६ पासून सर्व गोष्टी बंद केल्याची घोषणा मुख्य मंत्र्यांनी केली आहे. विमान वाहतुकीसह मेट्रो बसेस कार्यालये बंद राहतील. फक्त अत्याधुनिक सेवा सुरु राहतील. 

संध्याकाळी ५ वा. वातावरणात अचानक उत्साह संचारलेला दिसला.  लोक टाळ्या वाजवून किंव्हा ताटे वाजवून कोरोना ग्रस्त लोकांना आरोग्य व अन्य सेवा देणाऱ्यांविषयी कृतज्ञता व्यक्त करत होते. मीही एक थाळी व चमचा घेऊन कृतज्ञेच्या उत्सवात शामिल झालो. संध्याकाळी मुंबई आणि दिल्लीतील कृतज्ञता सोहळ्याच्या अनेक व्हिडिओ क्लिप्स पहिल्या. दिल्लीत संयमपूर्वक कृतज्ञता साजरी केली होती तर मुंबईत शेकडोच्या संख्येने जनात मोटोरसायकली घेऊन व गर्दी एकत्र करून कृतज्ञता साजरी करतेय. म्हणजे या  संपूर्ण संचारबंदी उद्देशांवरतीच विरजण टाकल्यासारखे आहे. मेरा भारत महान. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *